Zbigniew Herbert (ur. 29 października 1924 we Lwowie, zm. 28 lipca 1998 do wnętrza Warszawie) – lokalny poeta, eseista, dramatopisarz, pisarz słuchowisk; bezżenny Orderu Orła Białego. Z wykształcenia ekonomista również prawnik. W czasie wojny był żołnierzem AK.
Jako liryk zadebiutował na łamach prasy do wnętrza 1950; jego debiut książkowy, wolumin wierszy Struna światła ukazał się do wnętrza 1956. Do w największym stopniu cenionych dzieł Herberta powinno się krąg utworów o Panu Cogito, postaci zanurzonej we współczesności, tudzież równolegle silnie zakorzenionej wewnątrz europejskiej tradycji kulturowej. W latach 80. Herbert stał się sztandarowym poetą polskiej opozycji. Od 1986 mieszkał wewnątrz Paryżu, gdzie współpracował z Zeszytami Literackimi; do Polski wrócił wewnątrz 1992.
10 lipca 2007 Sejm Rzeczypospolitej Polskiej uchwalił dwanaście miesięcy 2008 Rokiem Zbigniewa Herberta.