Sytuację Herberta zmienił rok kalendarzowy 1956 – odwilż polityczna również skraj obowiązkowego socrealizmu w środku literaturze umożliwiły mu debiut,sukces literacki zaś przyczynił się do poprawy warunków życiowych. W 1957, za sprawą poparciu Jerzego Zawieyskiego, otrzymał z puli ZLP racja kawalerki (28 m²) wobec ul. Świerczewskiego, i zasiłek ZLP (100 USD) pozwoliło mu ukończyć pierwszą zagraniczną podróż.
Zafascynowanie kulturą śródziemnomorską z jednej, natomiast niemożność przystosowania się do ponurych realiów oraz atmosfery PRL z drugiej strony sprawiły, że podróże ustalony się jego pasją. Mimo wielu kłopotów ciągle starał się o rozciągnięcie paszportu, co dawało prawdopodobieństwo powrotu do kraju. Nigdy nie zdecydował się na definitywną emigrację. Podróże, z powodu skromnych środków finansowych gromadzonych na bieżąco z doraźnych źródeł: nagród, honorariów zbyt odczyty itp., odbywały się możliwie najmniejszym kosztem. Odbiło się to wewnątrz przyszłości na jego zdrowiu, pozwoliło mu atoli zawrzeć znajomość z bliska świat czarowny również niesłychanie różny (Modlitwa Pana Cogito – podróżnika) – zarówno do wnętrza dziełach kultury materialnej, w charakterze również w środku napotykanych ludziach. Pierwszą wyjazd zagraniczną rozpoczął w środku 1958 r. Udał się na wskroś Wiedeń do Francji (maj 1958 – styczeń 1959), odwiedził Anglię (styczeń – marzec 1959), Włochy (czerwiec – lipiec 1959), po czym od nowa Francję. Do Polski powrócił do wnętrza maju 1960. Plonem tej podróży był Barbarzyńca wewnątrz ogrodzie.
Jesienią 1963 r. wyjechał znowu, tym w sumie do Anglii plus Szkocji. W grudniu 1963 roku przeniósł się do Paryża. W styczniu 1964 r. wewnątrz Bibliotece Polskiej wewnątrz Paryżu odebrał Nagrodę Kościelskich, co umożliwiło mu rozciągnięcie pobytu na Zachodzie. Wakacje 1964 r. spędził we Włoszech (lipiec – sierpień 1964) plus Grecji (październik 1964), skądże powrócił do Francji, natomiast poniżej krańcowość roku do Polski. Od 1965 do 1968 roku był członkiem zespołu redakcyjnego miesięcznika "Poezja". W sezonie 1965/66 pełnił funkcję kierownika literackiego do wnętrza Teatrze im. Juliusza Osterwy wewnątrz Gorzowie Wielkopolskim.
Okazją do kolejnej podróży był recepcja Nagrody Lenaua (Internationaler Nikolaus Lenau Preis) do wnętrza Wiedniu (październik 1965). W 1965 został też Herbert członkiem Akademii Sztuk (Akademie der Künste) w środku Berlinie Zachodnim i Bawarskiej Akademii Sztuk Pięknych do wnętrza Monachium. W Austrii przebywał do wiosny 1966. Odbył wyjazd po Niemczech, później zatrzymał się na dłużej we Francji (czerwiec 1966 – wrzesień 1967). Stamtąd przeniósł się znowu do Niemiec, odwiedzając po drodze Holandię oraz Belgię. W zimie 1968 osiadł wewnątrz Berlinie. 29 marca 1968 wziął w środku paryskim konsulacie zawarcie związku małżeńskiego z Katarzyną Dzieduszycką. W końcu kwietnia państwo Herbertowie wrócili do Berlina. Lato 1968 Herbert spędził do wnętrza Stany Zjednoczone Ameryki Północnej (na zaproszenie Poetry Center), zwiedzając m.in. Nowy Jork, Kalifornię, Wielki Kanion, Nowy Meksyk, Nowy Orlean, Waszyngton, Los Angeles. W tym też czasie zostało opublikowane w środku Wuj Sam przekład jego utworów, dodatkowo uczyniło go jednym z w najwyższym stopniu popularnych poetów współczesnych do wnętrza angielskim kręgu językowym[2]. W czasie tej podróży pył nieco wystąpień, m.in. wewnątrz Nowym Jorku, Berkeley także Los Angeles. Ze Stanów Zjednoczonych udał się do Berlina, gdzie mieszkał do połowy września 1970, nie licząc krótkich wizyt do wnętrza Polsce dodatkowo wakacji we Włoszech (1969 r. – wkład w środku Dei Duo Mundi – Festiwalu Dwóch Światów). Od września 1970 do czerwca 1971 Herbertowie przebywali jeszcze raz do wnętrza USA, w środku związku z wykładami, jakie prowadził poeta, jak tzw. visiting profesor na Uniwersytecie Stanowym wewnątrz Los Angeles.
Od jesieni 1971 do wiosny 1973 mieszkał gościnnie, z braku własnego lokum, w środku mieszkaniu Artura Międzyrzeckiego do wnętrza Warszawie. W 1972 został członkiem prezydium ZLP także zaangażował się wewnątrz działania na zadanie demokracji inicjowane na wskroś środowisko literackie – był m.in. sygnatariuszem "Listu 17" wewnątrz obronie członków Ruchu, organizatorem protestów ZLP przeciwko cenzurze. W 1972 wstąpił do Pen Clubu.
W 1973 wyjechał do Wiednia po recepcja nagrody Herdera. Lato tego roku spędził w środku Grecji z Magdaleną dodatkowo Zbigniewem Czajkowskimi, zaś jesienią powrócił do Polski. W roku akademickim 1973/74 prowadził wykłady na Uniwersytecie Gdańskim. W 1974 roku redagował "List 15" wewnątrz sprawie praw Polonii do wnętrza ZSRR. Podpisał ponadto w środku grudniu 1975 "Memoriał 59" przeciwko zmianom wewnątrz Konstytucji PRL. W 1974 zamieszkał pod ulicy Promenady do wnętrza Warszawie.
Lata 1975-1981 spędził zbytnio granicą, w zasadzie wewnątrz Niemczech również wewnątrz Austrii oraz Włoszech.