Rodzina Herbertów, przypuszczalnie pochodzenia angielskiego, przybyła do Galicji z Wiednia. Ojciec poety, Bolesław (po matce półkrwi Ormianin[1]), legionista również protektor Lwowa, był prawnikiem, pracował w charakterze kierownik banku. Matka, Maria, pochodziła z rodziny Kaniaków.
Herbert uczył się nim wojną w środku Państwowym VIII Gimnazjum także Liceum im. Króla Kazimierza Wielkiego we Lwowie (w czasie okupacji sowieckiej zamienionym na Średnią Szkołę Nr 14). Po zajęciu Lwowa na wskroś Niemców kontynuował naukę na tajnych kompletach, gdzie uzyskał maturę (w styczniu 1944). W tym samym czasie może zaangażował się wewnątrz inicjatywa konspiracyjną (AK). W czasie okupacji pracował m.in. w charakterze karmiciel wszy zdrowych do wnętrza produkującym szczepionki przeciwtyfusowe Instytucie prof. Rudolfa Weigla także jak ekspedient w środku sklepie z materiałami metalowymi. Po maturze rozpoczął uczelnia polonistyczne na konspiracyjnym Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, lecz przerwał je z powodu wyjazdu do Krakowa (pod ostateczność marca 1944 roku, poprzednio ponownym wkroczeniem sowieckiej Armii Czerwonej do Lwowa).
Początkowo mieszkał do wnętrza podkrakowskich Proszowicach (maj 1944 – styczeń 1945). W Krakowie studiował ekonomię, uczęszczał też na wykłady na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Akademii Sztuk Pięknych. Z różnych jego późniejszych wypowiedzi wnioskować można, że mniej więcej do wnętrza tym samym czasie nawiązał rozmowa telefoniczna z akowską to znaczy poakowską konspiracją. W 1947 roku uzyskał po trzyletnich studiach praca dyplomowa Akademii Handlowej. Rozpoczęte wewnątrz Krakowie szkoła główna prawnicze kontynuował na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w środku Toruniu, gdzie w środku 1949 roku uzyskał tytuł magistra praw. W tym samym roku został przyjęty na inny dwanaście miesięcy filozofii na UMK w środku Toruniu – gdzie studiował m.in. u swego późniejszego mistrza – Henryka Elzenberga. Od 1948 mieszkał wewnątrz Sopocie, gdzie wewnątrz 1946 przeprowadzili się jego rodzice. Podejmował się różnych zajęć: pracował wewnątrz Narodowym Banku Polskim do wnętrza Gdyni (1 marca – 30 czerwca 1948), redagował „Przegląd Kupiecki”, pracował w środku biurze Oddziału Gdańskiego Związku Literatów Polskich (1949-1950). Tam poznał Halinę Misiołkową – ich związek przetrwał do roku 1957. W 1948 został członkiem-kandydatem ZLP, rezygnację złożył do wnętrza 1951. Ponownie wstąpił do Związku w środku 1955 roku.
W 1949 roku przeprowadził się do Torunia (gdzie studiował od czasu grudnia 1947). W Toruniu pracował wewnątrz Muzeum Okręgowym także jak guru w środku szkole podstawowej. Jesienią 1951 przeniósł się na Uniwersytet Warszawski, gdzie na wskroś przekonany pora kontynuował uczelnia filozoficzne. Początkowo mieszkał wewnątrz ogromnie trudnych warunkach do wnętrza podwarszawskim Brwinowie, i od chwili grudnia 1952 do stycznia 1957 do wnętrza Warszawie, pod ulicy Wiejskiej, do wnętrza sublokatorskim pokoju mieszkania zajmowanego w sumie wskroś 12 osób. Potem wskroś parę miesięcy zajmował służbówkę wobec Alejach Jerozolimskich.
Próbował podtrzymywać się z pracy pióra, nie włączywszy się równolegle wewnątrz właściwy potok literatury zaprzęgniętej wewnątrz służbę politycznej propagandy. Publikował recenzje teatralne, muzyczne, związki z wystaw plastycznych abstrahując odkąd kryteriów sztuki socrealistycznej. W 1948 wewnątrz "Tygodniku Wybrzeża" drukowany był jego krąg "Poetyka na rzecz laików". Kilka recenzji opublikował do wnętrza "Słowie Powszechnym" – wewnątrz 1949 wobec własnym nazwiskiem, dwanaście miesięcy odtąd poniżej pseudonimem Patryk. Pod tym samym pseudonimem czyli wobec własnym nazwiskiem pisywał też wewnątrz "Tygodniku Powszechnym". W 1952 parę recenzji ukazało się w środku "Przeglądzie Powszechnym" ojców jezuitów (pod pseudonimem Bolesław Hertyński). Od 1950 do 1953 w charakterze Stefan Martha publikował do wnętrza "Dziś także Jutro", piśmie Stowarzyszenia PAX. Periodyki te, reprezentujące różne nurty katolicyzmu, dawny co prawdziwość legalne, tymczasem funkcjonowały na marginesie życia literackiego również społecznego, będąc na rzecz oficjalnej propagandy siedliskiem "czarnej reakcji". Możliwość współpracy z nimi zakończyła się na rzecz Herberta wreszcie do wnętrza 1953 roku. "Przegląd Powszechny" został zamknięty, "Tygodnik Powszechny", po odmowie zamieszczenia nekrologu po śmierci Stalina, przekazany PAX-owi. W tej sytuacji dalszą współpracę z pismami PAX-u uznał wierszokleta zbyt niemożliwą.
Zarabiał w środku tym okresie, także sporządzając bibliografie, kwerendy biblioteczne itp. Od stycznia do lipca 1952 był płatnym krwiodawcą. Ostatecznie musiał uraczyć się prac niezwiązanych z działalnością literacką. Pracował w charakterze kalkulator chronometrażysta wewnątrz Inwalidzkiej Spółdzielni Emerytów Nauczycieli "Wspólna Sprawa" (1 października 1953 – 15 stycznia 1954), zgred sekretarz wewnątrz Centralnym Biurze Studiów także Projektów Przemysłu Torfowego Torf zarys (19 stycznia – 31 grudnia 1954) i, za sprawą protekcji Stefana Kisielewskiego, jak szef biura Zarządu Głównego Związku Kompozytorów Polskich (wrzesień 1956 – marzec 1957).